Siedzimy na kozetce u alergologa. Ja i moje dzieci, które odziedziczyły po matce skłonność do lekkiego, atopowego zapalenia skóry. Wąsaty doktor, na oko drwal albo instruktor nauki jazdy, opowiada tonem anegdoty, że przypadłość jest nieuleczalna, a jej leczenie wyłącznie objawowe. Ale nie mamy powodów do zmartwień, pociesza, z powodu niewielkich, czerwonych plamek na przegubach, od czasu do czasu. Inni to dopiero mają zapalenia. Atopowe. Lejące się. Krwawiące. Wymienia, pokazując zdjęcia sączących się ran u atopowych dzieci. \

Młody słucha wykładu w narastającym przerażeniu. W końcu nie wytrzymuje i przerywa pełnym powagi pytaniem do lekarza:

- Czy myśli pan, że kiedyś powstanie lekarstwo na raka?