Środoponiedziałek w korpo. Idę. Idę do kuchni, idę po kawę, zbaczam na chwilę to toalety po ręczniczek, a tam ślicznotka taka patrzy na mnie. Z lusterka.

Sądzę, że nie należy bać się obcisłych, ołówkowych spódnic, nawet jeśli cholerna waga pokazała dziś rano więcej o dwa kilo niż wczoraj i nie potrafię tego wyjaśnić inaczej, niż tym mitycznym nabieraniem wody przed okresem. Całe życie nam wmawiają, że kobiecy look to głodówka, tony pudru i godziny ślęczenia przed lustrem. Z moich doświadczeń wynika jednak, że wystarczy biegać, tak ze trzy razy w tygodniu i suszyć włosy po umyciu. No, może jeszcze raz na jakiś czas robić sobie seans z woskownicą. Jest to jedna z niewielu życiowych mądrości, które zamierzam wpajać córce. Poza oczywistymi prawdami, że nieważne, jak tańczysz, ważne, żeby dużo ruszać dupą.

W charakterze wisienki na torcie doskonałej samooceny dorzucam jeszcze nowy tatuaż na plecach. Z czaszko i kokardko, bardzo cute.